Sweet 0.2%

...........

นึกว่าจะพ้นแล้วเชียว.......

สวัสดีเจ้าค่ะ มาอัพเพราะลืมโอนข้อมูลลงไดรฟ์ไปส่งงานพรุ่งนี้น่ะ

แต่พอเปิดบล็อกของนู๋คะน้า กะ ท่านยายแล้ว.......

( หลบไม่ได้จนได้แฮะ.......)

เอ้า!!!!.......แฉก็แฉ แม้ไม่ค่อยมีเรื่องให้แฉก็เหอะ ประมาณว่า....อีนี่มีอะไรก็ป่าวโม้ดดดด

.............................................

1. น่ากลัวที่สุด

เวลาที่ตัวเองจะน่ากลัวที่สุดก็คือ " ตอนที่ง่วงจัดแต่หลับไม่ได้ค่ะ "( นึกถึงรู่นพี่ฮันนี่นะ)วีรกรรมล่าสุดก็เมื่อเดือนธันวานี่เองล่ะค่ะ ตอนนั้นเพื่อนคุยกันดังลั่นในห้องในขณะที่อีขนุนอยากฝุบแต่หลับไม่ลงเพราะเสียงดังมากๆๆๆๆๆๆ เพื่อนผู้ชายคนนึงพี่แกอุตริไปเปิดประตูให้ลมเข้ามา ( โดนอีนี่เต็มๆ หนาวววว ) แล้วเพื่อนๆที่โดนลมก็บ่นเสียงดังกว่าเดิม อีตาคนเปิดประตูก็กวนฝ่าพระบาทด้วยการเปิดให้ลมโกรกกว่าเดิม

ฟิลล์ที่ปกติง่วงๆแบบนี้ก็น้อยเต็มทนอยู่แล้วก็ขาดผึง..............

" ปิดเดี๋ยวนี้ "

( ลองนึกให้น่ากลัวๆแบบเฮียบสุดขีดดู.......ประมาณนั้น )

" โห----อะไรเปิดนิดเดียว....." พอพี่แกหันมามองหน้าเรา.......

"......."

" โห-------อะไร ล้อเล่นหน่อยเดียว " พี่แกพูดแล้วบ่นพึมพัมกลับไปนั่งที่อย่างสงบ

...................................

ถ้าถามว่าน่ากลัวขนาดไหน.......ก็เล่นเอาคนที่เห็นเหตุการณ์เงียบไปเกือบทั้งคาบอ่ะแหละ

............................................

เพราะฉะนั้น.......ถ้าจะปลุกเรา.......กรุณาทำด้วยความสุภาพนุ่มนวลนะคะ

.........................................................................

2.เศร้าที่สุด

.......อันนี้เคยเล่าให้ท่านแม่ฟังไปแล้ว.......

มันก็คือ....ชีวิตวัยเด็กค่ะ

สมัยอนุบาลยันประถม.......เราไม่มีเพื่อนเลยจนกระทั่ง ป. 4 ค่ะ ไม่รู้เป็นเวรเป็นกรรมอะไรนักหนา ( วะ )

เป็นขาโดนแกล้งประจำห้องเลยล่ะ.......ถ้าถามว่าโดนขนาดไหน ก็คนน้องๆนางเอกเรื่อง

" ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า" เลยล่ะค่ะ

อืมม.......หมุนความทรงจำกลับไป.......

ตอนอนุบาล 3 ....ด้วยความที่เราโดนเลี้ยงมาแบบคุณหนูเลยเรื่องมาก ( มากๆ )โดยเฉพาะอาหารการกิน

.......เลยโดนเอาโจ๊กกรอกปากค่ะ.......

ขนาดโจ๊กทำเองเรายังไม่ค่อยยอมกินเลย ทุกวันนี้ก็ไม่ค่อยชอบนะ แล้ววันนั้นดวงซวยมีแต่โจ๊ก ( โรงเรียนอนุบาลนี้น่าเปลี่ยนแม่ครัวแบบยกชุด ทำอาหารไม่อร่อยในระดับ.......)

แล้วก็โดนนู่นนี่ประจำ.......เราขี้กลัวด้วยเลยเล่นแบบเค้าไม่ได้

เลยต้องเล่นคนเดียวไปพลางๆ........ยันประถมเลยเอ้า!!!!

เรียนประถมก็เป็นลูกไล่เขา.......โดนแกล้งเล็กๆน้อยๆทุกๆวัน แต่มันไม่ได้แกล้งเพราะเอ็นดูนี่เด้.......

ตอน ป.3 เคยโดนเรียกไปรุมด่า( 5-6 คนแน่ะที่รุมเรา )ว่า....อะฮึ่มม " สมองขี้เลื่อย "

แล้วเราก็ร้องไห้วิ่งไปฟ้องครู ( ปกติกล้าฟ้องที่ไหน )

ป. 4-6 ค่อยดีหน่อยที่มีเพื่อนดีให้คบบ้าง เล่นเอาเรางี้ปากจัดขึ้นเป็นกองเลย อยู่โรงเรียนหญิงล้วนน่ะ ขอเตือนว่า ไม่ได้ทำให้ลูกหลานเรียบร้อยขึ้นเลย ตรงข้ามๆ

ม.1 เราอยู่ห้องคิงค่ะ เพราะเราสอบเข้าได้ที่อันดับเลขหลักเดียวของโรงเรียนเชียวนะ

แต่เราอยากจะบ้าตายๆๆๆ

เพื่อนก็ไม่มี....มันเรียนๆๆๆๆๆ แถมจู่ๆ มีอีนางมารสถาบันไหนฟะมาระรานตูแบบ " ตรูเคยไปทำอะไรให้เมึงชาติหนายยยยยยยย " รุมจิกเราซะเราแทบประสาทกิน

ม.2 โดนพวกกลุ่มนิสัย.........หลอกเราไปเป็นลูกไล่ เราทำดีด้วยแต่ก็ไม่เคยดีตอบ รุมด่ารุมแกล้งเราอีกต่างหาก โชคดีที่พอเทอม 2 เราก็ได้พื่อนดีๆกับเขามาบ้าง

หมดแระ.......ตั้งแต่ตอนนั้นมาเราก็ไม่ค่อยโดนแกล้ง.......แล้วม.3 ก็ไม่มีใครแกล้งอีกเลย

.................................

ทุกวันนี้เรายังดูหนังประเภทนางเอกโดนกลั่นแกล้งแรงๆ แล้วยังร้องไห้อยู่เลย

....................................................

แล้วก็นะ.......ทุกๆคนที่เคยแกล้งเราไว้.......เราไม่โกรธแล้วล่ะ แต่ไม่ลืมหรอก และเราก็ไม่มีทางไปพูดกับพวกคุณๆแล้วด้วย ถือว่าเรา อโหสิให้ละกัน เกิดชาติหน้าจะได้ไม่ต้องมาเจอกันไง ( โห.......โหด )

.....................................................

3. โก๊ะแตกสุดๆ

สมัยเราม.ต้น ไปช่วยย่าจ่ายตลาดค่ะ แต่มากัน 2 คน ของก็หนักจะตายชัก ( เฮ้ย.......คุณสุภาพบุรุษไปตายไหนหมดครับโว้ยยยย ) เราเลยมือชาๆ

คราวนี้เราจะไปซื้อของอย่างสุดท้ายกัน....เราก็นึกอะไรได้.......

" ย่าคะ!!!! .......กระเป๋าถือหายไปไหนก็ไม่รู้ "

ย่าเราก็เฉยๆ.....เราก็ร้องมาอีก

" จำได้ว่าหยิบมานะ ทำไมหายไปแล้วล่ะ "

ย่าเราก็เลยเงียบไปอีก

" คุณย่าจำได้ไหมคะ ว่าครั้งสุดท้ายเห็นที่ไหน???? "

ย่าเราอมยิ้มแล้วก็ตอบมาว่า

" ก็หนูกำลังถืออยู่นี่ไง......."

เราก้มมองที่มือตัวเอง....เฮ้ยย!!!! นี่ตรูก็ถือไว้ตลอดนี่หว่า

แล้วชาวบ้านร้านตลาดก็หัวเราะกันลั่นไปหมด คนงี้อย่างน้อยๆก็ซัก 30-40 คนล่ะ

เรางี้ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนดีเลย....ขนาดย่าเรายังหัวเราะซะขนาดนั้น.......เราเลยรีบๆออกเดินหนีให้ไกลที่สุดเลย รีบซื้อรีบกลับ ย่ามาเผาเราที่บ้านต่อด้วยอ่ะคิดดู

ยังมีอีกแต่ยังทำใจไม่ได้น่ะ เพราะเพิ่งเกิดเร็วๆนี้เอง อยากรู้หลังไมค์ละกัน

..................................................

4. กุลสตรีที่สุด

เราทำอาหารอร่อยนะ

นี่ๆ เราทำได้หลายอย่างนะจะบอกให้ ไอ้พวกแกงกะทิยากๆก็ทำเป็น แกงกะหรี่ก็ทำได้นะเออ ผัดยิ่งไม่ต้องพูดถึง แต่ยกเว้นยำละกัน ทำแล้วเปรี้ยวเหลือทน ต้มเต้มก็ได้

เข้าครัวตั้งแต่เด็กๆค่ะ ทุกคนในบ้านเราแม้แต่ผู้ชายทำกับข้าวอร่อยมากๆ เราเลยได้อิทธิพลด้วยน่ะ ( ยกเว้นไอ้น้องชายเรา )

การบ้านการเรือนก็ทำได้.......ซักผ้า พับผ้า รีดผ้า เราทำเองหมด เนียบด้วย

แต่จริงๆแล้วววว

ยกเว้นการทำอาหาร.......เราโคตรเกลียดงานบ้านเลย เราเกลียดงานที่ทำแล้วเมื่อยตุ้ม นั่งหลังขดหลังแข็ง ( ยกเว้นอีตอนลง CG ทำโด วาดรูป เล่นเกม แล้วก็เล่นเน็ตน่ะ )

ถักโครเชต์ ปักครอสติส ถักนิ้ตติ้งได้นิดหน่อย

ซ่อมแซมผ้าก็เป็นนะ แต่ไม่ค่อยยอมทำเองหรอก

................................................

5. โดนเข้าใจผิดมากที่สุด

ก็คือเรื่อง " ความคุณหนู " ค่ะ

เพราะเราเป็นพวกหน้าตาเรียบร้อย ( เค้าว่ามางี้ ) พูดจาสุภาพ ( ก็แค่ตอนแรกๆหรอก )

แต่งตัวก็เรียบร้อย เงียบๆ หงิมๆ

เลยโดนเข้าใจผิดว่าเป็นพวกนิสัยเรียบร้อย คุณหนู อะไรเงี้ยะ

แต่ขอโทษทีค่ะ.......ตรงข้าม

ถ้าเจอบรรดาสายพันธุ์วายด้วยกันนะคะ........อื้อหือออ

นกกระจอกแตกรังไปแล้วค่ะ

จริงๆเราพูดมากนะ และกว่า 80 % เป็นเรื่องแนวเด็กๆ วายๆ โอตากุแอบจิต อะไรทำนองนี้

และเกือบทั้งหมดตอนนี้เป็นดีเกรย์ค่ะ.......55555+

ทุกวันนี้เวลาเราทำหน้าหื่นๆ ( อ่านดีเกรย์นี่ประจำ....) หรือเล่นมุขขึ้นมา เพื่อนก็จะมองหน้ากันแล้วซุบซิบประมาณว่า เฮ้ย!!!!....XX เล่นมุขว่ะ แบบไม่เชื่อว่าเราจะพูดออกมาได้

โห.......ไม่จริ้งงงงง ฉานนนนรั่วจะตายไป ใครว่าเรียบร้อยบอกมานะยะ

ไอ้เรื่องคำหยาบ.......บอกไว้ก่อนเลยนะว่าจริงๆเราน่ะมึงมาพาโวยเลย เพื่อนที่เราค่อนข้างสนิทจะรู้เรื่องนี้อยู่.......แต่เราจะไม่พูดกับคนที่ไม่สนิทจริงๆหรอกนะ ในเน็ตก็พยายามไม่หลุดออกมา ขนาดเวลาเอ็มยังแอบเรียบร้อยเลยคิดดู

.................................................................................................

แฉตัวเองจบแล้วก็นึกอะไรได้.......อ้อ!!!!!!! บอกตามตรง วันที่ 1 เราไม่ได้ลืมนะ....แต่เราก็ดันไม่ได้อัพให้น่ะ

...........

........................

.........................................

.....

......

.........

สุขสันต์วันเกิดค่ะเจ้มิแรนด้า

( แม้จะเลยไปสัปดาห์นึงแล้วก็เหอะนะ )

วาด 15 นาทีเสร็จ เร็วมากกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ใช้บรัชชาโคลล่ะค่ะ

มันไม่ร่างเลยอ่ะ เบี้ยวๆอดทนนะ 5555+

ยังไงหนูก็รักเจ้นะจ๊ะ 55555+

ขอให้เจ้สวยวันสวยคืนเน่อ.......อย่ายอมแพ้นะ

............................

บ่นๆ เราเหนื่อยน่ะ

กลายเป็นตอนรู้ผลเอนท์เราไม่ค่อยตื่นเต้นเลยอ่ะ ออกแนวโล่งใจมากกว่า เราค่อนข้างไม่ค่อยดีใจเท่าไหร่นักหรอกนะ.......

.................................................

โยน Tag รึ.......คนที่เรากล้าพอที่จะโยนให้ก็โดนแท็กไปเรียบแล้ว

ไม่ว่าจะท่านพ่อ....ท่านแม่....นู๋มิโยะ....เราไม่ค่อยรู้จักใครน่ะเลยไม่รู้ว่าจะเอาไงดี เอาเป็นว่าเราขอแหกกฎไม่โยนละกัน เพราะโยนไม่ได้น่ะ 5555+

............................

บายเจ้าค่ะ โอ้ววว....ลุยงานเต็มที่ เจอกันเอ็นทรี่หน้าค่ะ